Balans (TangoLab Trilogy part 3)

Wat is dat toch met die tango? Dat we er zo volkomen aan verslingerd raken of dat we er zo totaal genoeg van hebben? Dat we er zo geïnspireerd door raken en dan weer gefrustreerd? Dat we het bloedserieus nemen en er maling aan hebben?

Volledige column

We kijken elkaar lang aan en verzuchten: kon het maar zonder die extremen. Telkens een beetje beteugelde passie. Vandaag denk ik aan het witte paard en het zwarte paard van Plato en Socrates. Dan ben ik de wagenmenner, die een edel, rationeel dier enerzijds en een woest, emotioneel beest anderzijds tegelijk in toom moet houden. Of eigenlijk ben ik die twee paarden. Met andere woorden, vandaag houd ik de tango in dichotoom, en slingert hij als ikzelf heen en weer tussen galopperende gedachten.
We kijken elkaar aan en maken de balans op: de tango is evenwichtskunstenaar!

Categorized Under

Tango Lab

Back To Top +