Hysterische zelfredzaamheid

Penelope keek verontrust de andere kant op terwijl ik het huis efficiënt leegruimde, schoonmaakte en opknapte; mijn hele hebben en houwen reducerend tot twee koffers. De emigratie naar Argentinië had Almodoveriaanse trekjes. Dit keer stond de terugkeer naar Buenos Aires niet in het teken van tango, mannen of andere sentimentaliteit, maar van wetenschap, autonomie en zakelijkheid. En net als bij de Almodóvar-vrouwen was mijn zelfredzaamheid enigszins hysterisch. Zoals Penelope de schop ter hand neemt om de vrieskist met lijk en al te begraven, zo nam ik de gereedschapskist ter hand om het Amsterdamse verleden af te sluiten. Afsteken, plamuren, kwasten, slopen, schroevendraaien, sjouwen. Slechts bij het poetsen was er sprake van een Mr. Muscle.

Tot op zekere hoogte ging dat prima alleen, niet in het minste vanuit pure noodzaak. De laatste dagen voor overlevering van de sleutel kreeg ik het echter benauwd. Ik piekerde al doorploeterend over de uiterste consequentie van het niet langer nodig hebben van mannen: eenzaamheid. Koortsachtige dromen over dwalingen alleen door Buenos Aires; het opgeven van mijn Amsterdamse pied-á-terre had onbewust voeten in aarde. Wat gebeurt bij al te veel fixatie op het zelfstandig zijn, is het plotseling niet langer zien dat er om hulp mag worden gevraagd. Pas toen de zorgen, over hoe alle baggage in mijn eentje naar Schiphol te krijgen, alarmerende proporties begonnen aan te nemen, belde ik naar de enige man in mijn leven bereid om me te allen tijde te redden. Alleen voor mijn vader week de hysterische zelfredzaamheid. Hij bracht me ‘s ochtends vroeg naar het vliegveld, Penelope keek ons na. Op Schiphol kwamen ook mijn Almodóvar vrouwen afscheid nemen, mijn rotsen in de Amsterdamse branding waar ik altijd een heenkomen kan zoeken. De poster van Volver komt bij een van hen aan de muur te hangen. En na met ingehouden pas en een brok in mijn keel teruggekeerd te zijn op de pampas, weet ik dat ik het zelf kan bij gratie van mijn enige echte Mr. Músculo en mis chicas Almodóvar. Lichtelijk hysterisch, maar dat is in Argentinië heel normaal.

Categorized Under

PhDale!

Back To Top +