Schaarste (TangoLabTrilogy Part 1)

“Bestaat er niet een website om een tangopartner te vinden?” vraagt een nieuwe leerlinge. Ik weet dat het bestaat, maar vond het nooit nodig deze te bekijken. Ten eerste omdat ik -gezegend zij de naïviteit- er in geloofde dat als ik goed genoeg zou dansen, de geschikte partner vanzelf wel voorbij zou komen. Ten tweede houd ik tango en liefde rigoureus gescheiden. Zo’n website doet me te veel denken aan de queeste naar een levenspartner. Het is als een nederlaag: een bevestiging van het feit dat het partnerschap niet zo wil lukken.

Tango lijkt een soort relatieplanet.nl. Het maakt ontmoeting en toenadering gemakkelijk en de sensualiteit kan zo ontaarden in … Bovendien lijkt het contact dat je met iemand kan vinden in de tango maar een paar passen verwijderd van zielsverwantschap. Maar pas op, schijn bedriegt. Tango maakt het vinden van een partner er juist niet gemakkelijker op. Als dansen een voorwaarde is voor liefde, dan wordt het leven pas echt gevaarlijk. De dans laat met vluchtige ontmoetingen een spoor van vernieling achter.  Als avonturen van een roofridder, niet te verwarren met hoofse liefde.

Goed, even zonder te chargeren: een tangopartner vinden is nog veel moeilijker dan een levenspartner vinden. Maar van de schaarste trek ik me zo min mogelijk aan. Zoeken doe ik niet. Ben je mal, hij vindt mij maar. Ondertussen lekker blijven dansen en groeien. Me niet laten kennen door de heren lijkt onderhand wel een soort levensmotto. Als ik behendig aan ze voorbij zwier en weer een schone jonkvrouw succesvol het hof maak op de dansvloer, dan voelt dat toch wel glorieus. Touché! Los van deze eerkwestie liegen de cijfers er echter niet om. De schaarste is als een haarscheurtje in het sculptuur van de vrijgevochten vrouw. Want hoe hoger opgeleid en zelfstandiger de dame, hoe minder geschikt de heren die overblijven. Onvermijdelijk: er zijn steeds minder mannen om tegen op te kijken. Vrijwel alles kan ik zelf, de heren zijn niet meer zo nodig. Willen ze in de aanmerking komen, dan moeten ze toegevoegde waarde hebben.

Zie hier mijn eisenpakket: mijn tangopartner is een allround danser met didactisch talent en experimenteerdrift, hij is muzikaal en creatief, lichamelijk in topvorm, thuis in Argentijnse taal en cultuur. Zijn tango voelt niet alleen goed, maar is ook bijzonder presenteerbaar. Vermogen tot zelfspot is noodzakelijk. Inderdaad, uitgedaagd blijven worden is gemakkelijker met telkens een nieuwe uitdaging: misschien wil ik helemaal geen vaste tango partner.

Waarom de potentiële levenspartner het gemakkelijker heeft? Hoewel heldhaftigheid en hoffelijkheid vereist zijn, hoeft hij niet te kunnen dansen. Dit verkleint het eisenpakket en vergroot de kansen dus aanzienlijk. Wellicht omdat je beter realistisch in het leven kan staan, vooral naarmate de schaarste toeneemt. Dus toch eens meekijken over de schouder van mijn beginneling? In het zoekveld vul ik in “avontuurlijk”, maar dan wis ik alles weer. Ik ben ook avontuurlijk en laat me liever in het werkelijke veld verrassen. En tegen een scherpschutter met pijl en boog maak ik natuurlijk geen schijn van kans.

La Cadena, juni 2011

Categorized Under

Tango Lab

Back To Top +