Tangosouvenirs

 

La Cadena, december 2009

Voor de eerste keer dwaalde ik door de straten van vergane glorie, en betrad de Confitería Ideal. Aldaar vond onder de kroonluchters mijn eerste tangoles plaats, en kruisten mijn passen die van een lotgenoot en partner in crime. Samen kochten we mijn eerste paar tangoschoenen bij Flabella; zagen we voor het eerst tango-orkesten en vivo; betraden we nog schoorvoetend prácticas en milongas; gingen we tango-hoppend over straat. Al snel was hij mijn tanguero en ik zijn tanguera. We waren als een blok gevallen voor Buenos Aires en de tango: ‘nucking futs’ constateerden we met een goed glas Argentijnse wijn. Op een zondagmiddag in San Telmo waar het zoet rook naar gecarameliseerde pinda’s of garrapiñadas, werd de passie bezegeld. We dansten op straat, en hij kocht deze foto voor me. Hij zette er op “El primero, pero jamás el último! Mil besos, Marc”. Mijn gedroomde ontmoeting met Buenos Aires, met de tango en mijn tangopartner van het eerste uur duurde een intens mooie, en droevig korte, anderhalve week. Vluchtig als een tango of het moment op de foto. Inmiddels zijn we vele tango’s, partners, reizen en foto’s verder. Met “nooit de laatste!” had Marc dus een orakelende uitspraak gedaan. Het verstilde beeld aan mijn muur getuigt van el primero, de bijzondere eerste keer. Een tijdloos souvenir.

Categorized Under

La Cadena

Back To Top +