Argentijnse kerst

Een jaar geleden verkeerde ik nog in de ontkenningsfase. We
vierden de zomer, met een strawberry daquiri en sangría. Nu werd het tijd me
werkelijk in de Argentijnse kerst te verdiepen. Hoewel er al een aantal weken
pan dulce (pannetone, de plaatselijke kerststol) gegeten werd, overviel de
kerst me een beetje. Wellicht omdat de donkere dagen uitbleven. Iedereen was
tot op het laatste moment druk met van alles afronden voor de zomervakantie en
zoals gebruikelijk worden er pas op dat laatste moment plannen gemaakt. In de
laatste 48 uur voordien werd de vraag toch enigszins urgent: wat te doen met
kerstavond?

Voor de Argentijnen is het ondenkbaar dat je kerst viert
zonder familie, maar de mijne is ver weg en mijn surrogaat familie bracht de
kerstdagen in andere oorden door. Enkele vrienden wilden hun familie graag met
me delen, maar ik voelde me een beetje ongemakkelijk bij dat idee. Een goede
vriend nodigde mij en eventuele vrienden zonder plannen uit voor feest op het
dakterras. Dat klonk goed. Feestelijk uitgedost belden Mariana en ik bij hem
aan. Eerst troffen we een kerstboom aan en vervolgens was daar, hoe kan het ook
anders, de hele familie. Vader en moeder, broer en zus, ooms en tantes, neven
en nichten, oma en achterneefje. Onverwacht, maar binnen de kortste keren
hadden we ons rond de tafel geschaard en werd de twee buitenlandse dames de
kleren van het lijf gevraagd. Jorge zelf zonderde zich bewust af achter de
parilla, met zorg grote hompen vlees roosterend, om zich niet in het gebruikelijke
geouwehoer te hoeven mengen.

Het Argentijns kerstdiner was, hoe kan het ook anders, asado
met familie en vrienden. De tafel netjes gedekt, maar met wegwerpbestek, zoals
bij de barbecue, wijn en fernet, brood, salade en chimichurry. Alle
ingrediënten waren aanwezig, dubbelzinnige opmerkingen van een oom, het
levensverhaal van een tante, anekdotes van oma, leuke neef om mee te flirten.
Toen het tegen twaalven liep was er een drukte van jewelste, er moest champagne
worden ingeschonken en klokslag twaalf uur “Feliz Navidad!”, alsof het
nieuwjaar was. De meeste baldadige neef stak vuurwerk af, er waren sterretjes.
Wel elkaar in de ogen kijken met proosten! En iedereen zoenen en omhelzen.
Daarna moesten er natuurlijk cadeautjes uitgepakt worden, ze namen verreweg
meer plek in dan het dertig centimeter hoge boompje waaronder ze neergelegd
waren. Er was ook een kleinigheidje voor ons bij, daar waren we niet op
voorbereid. Dus ik ging maar pepernoten uitdelen en de werkelijke herkomst van het
kerstfeest toelichten.

Inmiddels was het nagerecht gesmolten en trok de familie de
ene na de andere fles open. Jong (2) en oud (60) ging al stuiterend op
Argentijnse ska over het terras heen. De een na de ander werd uitgedaagd voor
een paaldans-act en de avond werd afgesloten door tantes die flessen bier over
de neefjes heen gooiden, waarop de neefjes flessen cider rond sproeiden en we
besloten dat het mooi was geweest. Argentijnen blijven erg lang jong, houden
van tradities door elkaar mixen, houden van veel vrienden uitnodigen en
zodoende is de kerst dolle pret. Mijn mooie kleren kan ik, bij cider-gevaar,
echter beter voor de Nederlandse kerst bewaren.

Categorized Under

Florteña

Back To Top +