Muy Nica

Vanaf mijn Franse balkonnetje in Casa Vieja (en inderdaad, alles is oud in mijn hotelito) heb ik uitzicht op de skyline van Léon: rode dakpannetjes, een palmboom, de okergele gevel van een koloniale kerk. Het is ontzettend warm, ook onder de dakpannen, maar het is een heerlijke plek om me even te vestigen. Het is ochtend, mijn Argentijnse buurman Javier tokkelt flamenco op zijn gitaar, ik experimenteer wat in de keuken (mijn fruit-licuados zijn nooit hetzelfde) en boen mijn kleren schoon op het wasbord. Alles con despacio want van minimale activiteit ben je in deze temperaturen razendsnel bezweet en moe. Boodschapjes doen, kletsen met de marktvrouwen in hun kanten schortjes en de pogingen van de Nico´s om mijn aandacht op te eisen (ailoffjoe, tssst) negerend.
´s Middags ga ik naar school. Ik ben een nieuwe taal aan het leren, gebarentaal, als assistente van de juf help ik het klasje dove en slechthorende kleuters met taal en rekenen. Uiteraard moet er ook gespeeld worden, met drukke gebaren, iedereen heeft een eigen manier om met stemverheffing de aandacht op te eisen. Heel anders is de les die ik geef op een school buiten het centrum, in een arme wijk: dansles. In de chaos die de drukke pubers teweegbrengen kost het veel moeite de aandacht erbij te houden. Maar het thema draaien slaat aan, het is een vrolijke bende, wit met blauwe schooluniformen en witte kousjes in zwarte schoenen uitbundig draaiend en heupwiegend op salsamuziek. Helemaal uitgeput maar voldaan zoek ik na afloop zo snel mogelijk de douche op. De avond valt in Casa Vieja, na een spectaculaire zonsondergang vanaf het balkonnetje, er wordt gekookt en gegeten. In het gezelschap van vrienden uit Utila, een maatje uit Granada of de bekende gezichten uit Léon de nacht in, op naar de plek waar het deze avond gebeurt. Live-muziek of poëzie, er is iedere avond wel een plek waar reizigers, vrijwilligers en Nicaraguanen samen het glas heffen. De revolutie leeft hier nog, sandinista-liederen klinken, wat een sfeer! De verkoeling van de nacht weet slechts met mate tot mijn kamer door te dringen. Verhit wordt ik de volgende ochtend wakker, maar dan is er meer gitaarmuziek en ontbijt met licuados.

Categorized Under

Vanuit een hangmat

Back To Top +